Өлең, жыр, ақындар

Келесі күні

  • 10.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1355
Қияметпен барабар ішкен күнім,
Ішкен күнім – ит тірлік,
Түскен құным.
Отырамын мең-зең боп,
Істерімнің
Түсіре алмай есіме үштен бірін.
Отырамын мең-зең боп басым қатып,
Бойға сіңбей зәредей асым батып.
Бара жатар дүние шыр айналып,
Қалмағандай сүйенер қасымда түк.
Күйім менің күй емес күй секілді,
Миым менің ми емес ми секілді.
Қорадағы шашылған қи секілді,
Ішім түгел жидіген ій секілді.
Қатынымды қыштаймын –
Көндіремін,
Тағы да бір жартыны өндіремін.
Сөйтіп барып күйімді келтіремін,
Күнде осылай өзімді өлтіремін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көне күмбез түбінде

  • 0
  • 0

Көлі бар Қамқалының* мөлдіреген,
Құрағы жағасында желбіреген.
Иса ақын жырлап кеткен ертеректе,
Тарихы Құралайдың мол бір өлең.

Толық

Бөшке

  • 0
  • 0

Дөңгеленген бөшке болды,
Өзі тым мешкей болды.
Арандай ашып қақпағын,
Күн-түні тыным таппады.

Толық

Тышқандар

  • 0
  • 0

«Сіңлім менің, сездің бе сен сұмдықты?!
Тышқанға айтты қасындағы бір Тышқан, –
Байқаймысың, кемемізден су шықты,
Тесілген-ау бір тұстан.

Толық

Қарап көріңіз