Ауырмасын жүрегің – Еркебұлан Серімханұлы

Жүректі ұстап мұң айтып,
Неге? бұлай демегің.
Қара көзді қарындас,
Ауырмасын жүрегің.

Десе десін мейлі жұрт,
Уайымыңның көзін құрт.
Босқа жеме жаныңды,
Тұрса тұрсын қара бұлт.

Біреуге қарап жиіркенбе,
Ашу қысып кектенбе.
Тұмар болған кеудеңе,
Өкінішті отқа өрте.

Ғашықтықтың арасы,
Кеспесінші жаныңды.
Мүмкін сені сол бір жан,
Жырақ тұрып сағынды.

Өзіңді босқа қинама,
Реніштерді жинама.
Өзгеге сенбе ару қыз,
Өзіңе сенгің жарай ма?

Ауырмасын жүрегің,
Жассың әлі жасыма.
Лақтыр әрі ауруды,
Жолатпағың қасыңа.