Өлең, жыр, ақындар

Атасының ақылы

  • 29.01.2020
  • 0
  • 1
  • 3603
Басқалар да байқасын –
Өсті десем Өркенім…
Ауырлығын айтасың,
Арқаңдағы сөмкенің.

Жеу үшін де талқанды,
Еңбек етіп терлейсің.
Жауыр қылмай арқаңды,
Қиындықты жеңбейсің.

Салмағына сөмкеңнің,
Ауырсынба сен бүгін!
Көтересің ертең күн,
Бұдан да ауыр ел жүгін.

Жарға жықпас нар сенім,
Жетер оған күшің де.
Болашағың бар сенің,
Сол сөмкенің ішінде.

Білсең бәрін жаман ба?
Биіктікпен тау – Ұлы!
Болмайды онда адамға,
Керек заттың ауыры.


Пікірлер (1)

Замир

Бұл өлең — қазақ поэзиясындағы терең эмоция мен шынайы сезімді айшықтап жеткізген әдемі лирикалық шығарма. Оның әр жолы жүректен шыққан сезімдер, табиғат пен адам тағдырының байланысы арқылы оқырманның ішкі дүниесіне әсер етеді. Өлеңнің қазақ поэзиясындағы маңызы — сөздің мәні мен дыбысының үйлесімі арқылы бұл жанрдың көркемдік ерекшелігін көрсетеді.

Пікір қалдырыңыз

Жапырақ-ғұмыр

  • 0
  • 0

Сарғайған бақта өзгерген мүлдем реңі,
Жапырақ бірде жылайды, бірде күледі.
Онсыз да оның бір сәттік келте ғұмырын,
Зулаған мынау қатыгез күн кеміреді.

Толық

Соңғы сапар

  • 0
  • 0

Жаратқаннан жетті жарлық,
Аласарды биігім.
Өзіңменен кетті барлық,
Әлемдегі мейірім.

Толық

Баба ескерткіші жанында

  • 0
  • 0

Уа, Келменбет, дүр баба!
Таңдай қаққан талайлар,
Тау болмысты тұлғаңа.
Қорған болар жұртына,

Толық