Өлең, жыр, ақындар

Бозбала

  • 31.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1686
Дүния-ау өте шығар, ай-дай, ебелектеп,
Құрбыжан, сөз айтамын, ой-дай,
саған ептеп-а-ой.
Сыртыңнан талай құрбың, ой-дай,
жүрген шығар,
Сәуірдің боз бұлтындай, ой-дай,
төңіректеп-а-ой.

Қайырмасы:
Сарыарқада сары дала,
Қызды ауылға барғанда.
Қаңқылдайды қаздар-ай,
Қырындайды бозбала-ай.
О-ай! Бозбала-ау, бозбала-ау,
Саған қарап жымияды да-ау,
қыз бала-ау.

Дүние өте шығар қудай парлап,
Кетпейді өтерінде сірә, жарлап.
Замандас қатар өскен құрбым едің,
Көңілді көтерейік күліп-ойнап.

Қайырмасы:
Сарыарқада сары дала,
Қызды ауылға барғанда.
Қаңқылдайды қаздар-ай,
Қырындайды бозбала-ай.
О-ай! Бозбала-ау, бозбала-ау,
Саған қарап жымияды да-ау,
қыз бала-ау.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жалған (2-нұсқа)

  • 0
  • 0

Ей, қалқа, дуанамын бір сені ойлап,
Жалғанда қызығыңа бар ма тоймақ-ау.
Ой, жалған, дүние-ай.
Десем де ойламаймын ойлатарсың,

Толық

Әри-ау

  • 0
  • 0

Аспанда Ай бірдей ме жұлдызбенен,
Шын кәмшат түрі бір ме құндызбенен.
Әри-ау, құндызбенен.
Жарамсыз жай кісіні кім мақтайды,

Толық

Еркетай

  • 0
  • 0

Мен сағынып хат жаздым, еркем саған,
Не болып жүр ондағы, еркем-ау, сенің бағаң.
Екі көзден жас кетпей мен де жүрмін,
Ашпады ғой көзімді, еркем-ау, мынау ағаң!

Толық

Қарап көріңіз