Өлең, жыр, ақындар

Анама

  • 09.04.2020
  • 0
  • 0
  • 2242
Анашым әлдилеген,
Күш-қуат алдым сенен.
Өзіңсің бесігімді,
Тербеткен ән-күйменен.

Анашым – мейірбаным,
Шарлатқан көңіл бағын.
Бойыма ақ сүтіңмен,
Сыйладың өмір нәрін.

Анашым күлімдеген,
Баласын «күнім» деген.
Баптаған өз қолыңмен,
Тұлпармын сүрінбеген.

Анашым аялаған,
Құшағың сая маған.
Әлемнің бар асылын,
Мен үшін аямаған.

Анашым, анажаным,
Сағынып салар әнім.
Бар ма жан сенен артық,
Түсінер бала жанын?!

Анашым – арман-жырым,
Сыйласын таңдар гүлін.
Жол тосып жүрсің бе әлі,
Желбіреп ақ жаулығың?!

Анашым – ақ тілегім,
Өзіңе Бақ тіледім.
Сезінем әрқашан да,
Жүректің тәтті лебін.

Анашым – сағынышым,
Өмірдің жарығысың.
Өзіңді, қайда жүрсем –
Іздеймін алып ұшып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туған жер

  • 0
  • 0

Туған жер – атамекен, дархан далам,
Жан бар ма өзіңе арнап ән салмаған?!
Төсіңде асыр салып ұрпақтарың,
Қашанда той-думаны тарқалмаған.

Толық

Бүгін

  • 0
  • 0

Өзгерді бүгін қоғам –
Көз көрді түрін жаман.
Кез келді Ақиқаттың,
Көмейін тығындаған.

Толық

Неткен көктем!

  • 0
  • 0

Далама әсем еккен гүл,
Көңілге жарық сепкен нұр,
Ғажайып еді неткен бір,
Көгеріп келген көктем бұл!

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар