Қамқор

Ойнақ салып бұзауым,
Қарашы үйден ұзауын.
«Ойна, – дей ме, – берiрек»,
Енесi тұр мөңiреп.
Қайырып мен келейiн,
Жарысып бiр көрейiн.
Ал кешқұрым болғанда,
Апам сиыр сауғанда:
«Бұзауға сүт қалсын», – деп,
«Тоя емiп алсын», – деп,
Шықпаймын мен жанынан,
«Көп саума», – деп жалынам.

---