Өлең, жыр, ақындар

Түнгі оттар

  • 21.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1225
Жүрген жерім серуендеп – қала маңы,
Жанған отқа құмарттым даладағы.
Шетке шығып шаһардан алаулатып,
Отыр өңшең қазақтың балалары.

Қайғы-мұңды түсінсін қайдан бұлар?!
Шеттерінен қиялшыл, армандылар.
Ертегіден шыға кеп ат шалдырған,
Алты жасар Алпамыс, Қобландылар.

Шыбық аттың тізгінін ерге таңып,
Көңілдерден сейілген өңге қауіп.
Тоңып кеткен жұлдыздар түсіп жатыр,
Күзгі аспанның төрінен жерге тамып.

Уқалайды көздерін түтін кірген,
Оңай жөнге келеді бітім бірден.
Ергежейлі тайпаға және ұқсайды,
«Аспан жақтың адамын» күтіп жүрген.

Қас батырдай қайтерсің, ғажаптардын,
Бұ жақтарын шолады, о жақтарын.
Сырбазданып, баптанып, сөз қозғаған,
Қазақтарым, Кішкентай ғажаптарым!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мазалады ойларым

  • 0
  • 0

Мазалады ойларым, өмір саған тоймадым.
Жер бетіне симадым-өз жанымды қинадым.
Ту тұңғиық аспанға ұшып кеткім келеді,
Түнгі жұлдыз сырымды түсінеді, себебі.

Толық

Ата, Әже

  • 0
  • 5

Жұлдыз дейсің, күн дейсің,
Жайнап тұрған гүл дейсің.
Ең жақсы гүл, жарық күн –
Әжең емей, кім дейсің?

Толық

Шардара

  • 0
  • 0

Ендірер қызғалдақтай құм шырайын,
Әкеліп асыл дария, сыршыл ағын.
Жантайып киіз үйде жатқан бабам,
Сезбеді-ау жамбасынан су шығарын.

Толық

Қарап көріңіз