Өлең, жыр, ақындар

Жалғыздық

  • 17.05.2020
  • 0
  • 0
  • 4247
Басқа адаммын мен бүгін,
Басқа адаммын:
Жанарымды ашқылтым жасқа малдым.
Басылмайтын өксігі жылағанмен,
Ашылмайтын есігі тас қамалмын.

Көлгірсіген көбік сөз кімге керек?
Кешегіден бүгінім мүлде бөлек.
Нәрестедей нәрәнжу жүрегімді
Кімге бөліп,
Берейін кімге бөлеп?

Жүрегімді берейін ен-тегінге,
Сол ғой менің тектім де, тентегім де!
Безер болсаң...
Қайтып бер иесіне,
Азар болса «гөйгөйді» шертемін де...

Басқа адаммын мен бүгін,
Басқа адаммын:
Жанарымды ашқылтым жасқа малдым.
Өлмей, талмай күн кешу қандай қиын
Қасқырлардың ішінде,
Қасқалардың?..

Керегі жоқ ешкімнің жалғыз жанға!
Тәнім, жаным талықсын таңғы ызғарда.
Керегі жоқ!
«Сен үшін өлемін...» деп
Қатырмасын басымды бал қыздар да.

Таза-тақыр безінсін дос та менен,
Әдірем қал сен де, енше, асқақ әуен!
Жазмышымның бедері—Таңбалытас,
Көзден таса қалмайды тастағы ӨЛЕҢ!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алакөлдің ақиығы

  • 0
  • 0

Аққуын Алакөлдің шерулеткен
Өтіпті-ау ес жиғанша Елу көктем...
Мың бөліп ақын мұңын теберіктей,
Кім келіп ақын жүгін жеңілдеткен?

Толық

Элегия

  • 0
  • 0

Өтiп жатқан күндерiм бiрыңғайлы
Құлағыма сен жоқ деп сыбырлайды.
Тереземе тұтылған түн пердесi
Өз қолыңмен болмаса, сырылмайды.

Толық

Өмір!

  • 0
  • 0

Өмір!
Өтіп барасың бұрылмастан,
Қызық қуып қыздайын Қырым қашқан.
Ашу, басу айтатын шамаң бар ма

Толық

Қарап көріңіз