Таба нан – Сағи Жиенбаев

Жас кеттім туған үйімнен;
Көп кездім қала жатағын,
Әйтеуір —
бала күнімнен
Басталды менің сапарым.
Жататын -
үйді жылытып,
Жол қамын жасап анашым,
Қып-қызыл шоқты үгітіп,
Қыздырып қара табасын.
Абдырап.
Іштей сүйініп,
Ұстатып нанды қолыма,
Тұратын ұзақ
Сыйынып
Даланың қара жолына.
Таба нан -
анам пісірген
Бір жүрді талай жолдарда,
Аман-сау қайтып...
Ішімнен
Сыйынушы едім сол нанға.
Жыл сайын —
ұшып келем мен
Ауылға барып,
ойнақтап,
Аспан ғой қанша дегенмен,
Келеді түрлі ой қаптап.
Отырам бірақ жайланып,
Қызықтап таудың ақ басын,
Анамның ыстық ақ наны
Бірге ұшып келе жатқасын...