Менің бөлтіріктерім – Маралтай Райымбекұлы

Ауылдан ауылға,
Шаһардан шәріге тараған
Менің бөлтіріктерім — шетінен абадан.
Бәрі де жаралы!
Жарасын жасырып жалаған.
(Қаншық — қоғам талаған!)
Соңымнан ергендер,
Көргендер куә әлі.
Ақ боран ап қашып дұғамды.
Сере қар, көк мұзға қаныммен жазғанмын.
Мемлекетімнің "махаббаты" туралы.
Менің бөлтіріктерім (Бүгін...) көзі қанталап,
Сыртымнан айбат шегеді анталап.
Мұрагерлеріндей патшаның тәжінен үміткер
Әй, жігіттер!
Қашаған ел едік тарихын тасқа көп,
Жыр тәжі — Мономах тәжінен басқарек.
Көтеріп тұруға ал оны
Асаулау жүрек пен ақымақ бас керек!!!