Бұлттардан жебе суырды жаңбыр

Бұлттардан жебе суырды жаңбыр,
тарқатты күймен жер шерiн.
Уыз ұрттады уылжыған гүл,
көктемнiң емiп емшегiн.
Арнаға симай сылдырап аққан
тасыды бұлақ сол мезгiл.
Көкiрегiне гүлдi қадатқан
қызға ұқсап жатыр кербез қыр.
Сайқымазақ жел жұлқыды бақты,
бұтаққа ілініп бұрымы.
Алатау жақта бұлт ыдырапты,
сала алмай шыңға құрығын.
Жотадан әрi қашып барады
бiр уыс қарды ұрлап қыс.
Бiлегiн көкке асып қалады
шелектен босап сырлы әпкiш…

---