Өлең, жыр, ақындар

Қасыңа

  • 12.07.2020
  • 0
  • 0
  • 986
Қасыңа
ғашықтығын
жасыра алмай, сiрә, асықты Күн.
Тұрғанмен сансыз жұлдыз арасында,
ажарын Айдың дағы басыпты мұң.
Ей, гүлiм,
қасiреттi
қайғы-мұң көк аспанды басыр еттi.
Алыстан жөңкiп келген қара бұлт та
көз жасын сағыныштан шашып өттi.
Жондағы,
қырқадағы
ән дағы атыңды атап шырқалады.
Түнерген бұлттың сырып шымылдығын,
найзағай дидарыңа бiр қарады.
Жасқадың
неге менi,
қастарың елестетiп селебенi?
Үрiмдей үлбiреген ерiнiңнен
тұрақсыз желiк қуған жел өбедi!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Уһ, жұпар атып

  • 0
  • 0

Уһ, жұпар атып,
көктемнің иісі келді,
үт жарықтық та сығалап үй ішіне енді.
Ұйқыдан тұрып Алатау,

Толық

Бұлттардан жебе суырды жаңбыр

  • 0
  • 0

Бұлттардан жебе суырды жаңбыр,
тарқатты күймен жер шерiн.
Уыз ұрттады уылжыған гүл,
көктемнiң емiп емшегiн.

Толық

Өткен күнiм

  • 0
  • 0

Өткен күнiм,
көктемгi мұң
ертегiм едi:
сенiң демiң,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар