Өлең, жыр, ақындар

Мұратым менің

  • 17.07.2020
  • 0
  • 0
  • 4597
Құлшынбаймын да: «Қаламмен құдық қазам!» деп.
Қажетті жерде үндемеудің де өзі – еңбек.
Алдыма мақсат қойғанмын айқын – жұртыма
Керемет емес, керекті өлең жазам деп.

Жарқылдап көзге түспей-ақ қойсын жырларым.
Атаққа қарай атымның басын бұрмадым.
Кемерін керген арыны асау арна емес,
Бақшаға қарай бұрылып аққан жылғамын.

Әрбір түп дақыл түбіне сөзім бара алса!
Шөліркеп қалған түйнектер одан нәр алса...
Төрт көрпе төсеп, төрінен сайлап орынды,
Еркелетпей-ақ қойсыншы елім мені онша.
Қажетін қамдап өзімді өсірген қоғамның,
Өмірімді сүргім келеді нағыз адамша!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жеке шумақтар

  • 0
  • 0

Көңілі тәкәппардың - шырқау биік.
Сенімі бірақ оның - мылқау күйік.
Алдына Жаратқанның ақіретте,
Бармақшы сауап емес, сылтау жиып.

Толық

Өмірге ғашық адам

  • 0
  • 1

Дейсің дәйім: «тегі асыл қазақ едік!
Көп халықтан бөлекше ғажап едік!»
Өмірге ғашық адам, өлімді айтса,
Аза бойың кетеді қаза болып.

Толық

Парыз маған

  • 0
  • 0

Дінтанушы ғалым да, молда емеспін.
Дүниені тәрк еткен жолда емеспін.
Сүннетін Пайғамбардың сүйем бірақ,
Құраннан құр қап жүрген сорлы емеспін.

Толық

Қарап көріңіз