Телефоныңды көтер

Еңбекқор білем ер екеніңді.
Үйіңе үйіліп береке кірді.
Табанды мінез, талмай ізденіс
Өзіңді елге елете білді.
Зәуімен саған хабарласып ем,
Білмедің бе екен мен екенімді,
Қырауар тірлік қырына алып,
Қиындатты ма кенет өмірді?
Көкейге келер көңілсіз ойлар,
Көтерші, бауырым, телефоныңды.
«Көк тиынға оған керегің жоқ!» деп,
Көп шайтан мені келеке қылды...