Өлең, жыр, ақындар

Табыну

  • 21.07.2020
  • 0
  • 0
  • 1835
Табынудың болатынын түр-түрі
Танымаудың өзі кейде күлкілі.
Мен табынсам, тектілерге табынам,
Солар нағыз ұлыс даусы,
Ұлт үні.

Мен табынсам күйін шертпей біржардың,
Бүтін жұртқа басымды иіп, бүр жардым.
Даналықтың тері сіңген тері тон
Мың есе артық ішігінен мырзаңның.

Алқауына алғанымен ақ жалған,
Адам емен бабым келіп, бақ жанған.
Сыйлы еріме сүйенемін сондайда,
Билеріме…
Қара қылды қақ жарған.

Қарашадан биік тұрар күтімі
қараулармен халықтың жоқ бітімі.
Патшаға да табынуға бармын мен
Жұрты бай да,
Болса өзі жұпыны.

Арды ойлаймын,
Нәрді ойлаймын төл емген,
Нарды ойлаймын намыс десе өлермен.
Жақсыларға табынам деп,
Жақсы ісі
тапшыларға табына алмай келем мен.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күз - көрініс

  • 0
  • 0

Мезгіл жетсе қалайша жарқырамас,
Жарқыраған жалқын күн қалпына мас.
Алқап толы алтын шөп, алтын бұта,
Аула толы алтын тал – алтын ағаш.

Толық

Мен саған соға алмадым

  • 0
  • 0

Мен саған соға алмадым,
Соға алмадым,
Мәңгілік осы болар жоғалғаным.
Бір көріп баяғыдай дидарыңды,

Толық

Түбінде бір өміріңнің күн беті

  • 0
  • 0

Түбінде бір өміріңнің күн беті
көлеңкеге ауысуы – міндеті.
Жарты ғұмыр – жалт еткен бір жалқы шақ,
Ұқтың ба оны, пайғамбардың үмбеті?

Толық

Қарап көріңіз