Өлең, жыр, ақындар

Бөле

  • 02.09.2020
  • 0
  • 0
  • 11215
Кішкентайдан бірге өскен бөлем едің,
Көгендесім, тамырлас көгенегім.
Сенің орның бөлек қой, не дегенің,
Балалықты сағынсам себебі едің.
Бөз көйлекті бір киген бөлем едің,
Қарындастай қасымда демеу едің.
Сенің орның бөлек қой, не дегенің,
Елге келсем еркелер желеу едің.
Құлын-тайдай бірге өскен бөлем едің,
Сәл мұңайсам желер де, жебер едің.
Тағдырымен қосқандай қос ағашты
Таспасына құсаушы ең керегенің.
Қабағы ашық, жаны жаз бөлем едің,
Қыз Жібектей тап келіп Төлегенің,
Жазғы таңдай жап-жарық сүт пісірім
Қос шаңырақты сәулеңе бөлеп едің.
Бөлем едің бірге өскен, бөлек едің,
Өнерінен туғандай өнегенің.
Аз ғұмырда қыз болдың қылығы ерек,
Ана болдың, жар болдың және келін.
Неге бізді «бөле» деп атады екен,
(Бөлектеген сөз болса қатал екен.)
Қатал болса қайтпекші, қош, бөлежан,
Өмір солай сан бөлек сапар екен.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақ шаңдай артта шұбап қалған жылдар

  • 0
  • 0

Ақ шаңдай артта шұбап қалған жылдар,
Ақшамдай іңіріме жалғандыңдар.
Мехнаты жарық боп жанған жылдар,
Махаббаты қарық боп қалған жылдар.

Толық

Сары ала жапырақ

  • 0
  • 0

Күз келді тағы, саудырап сары жапырақ,
Сары ала сәуле сарғайды күллі атырап.
Кешегі анау – желегі жалау көк терек
Сып-сида болды қаққанша қасты қапыда

Толық

Мінез

  • 0
  • 0

Адамның сорлы міні – мінезсіздік,
Сананың солғындығы – мінезсіздік.
Ерлік те, еркелік те – бәрі мінез,
Болмаса тым есерлік, тым ессіздік.

Толық

Қарап көріңіз