Өлең, жыр, ақындар

Жүрекке кірш еткізіп сұғып алып

  • 06.10.2020
  • 0
  • 0
  • 1281
Жүрекке кірш еткізіп сұғып алып,
Пышағын біреу ұмыт қалдырғандай...
Ауамды әкеткендей жұлып алып,
Жайрадым, жанымды өртке алдырғандай.
Не өлмей, не босанбай пышағынан,
Көзіме жаным келіп көрінгенде,
Ажалдың қысылғанда құшағынан,
Мен көмек күттім, сенсең, өлімнен де...
Сыздықтап аққан қанмен өлең жазып,
Қалдырып кетем саған қалқан етіп.
Тіліммен өз көрімді келем қазып,
Мінезбен тағдырымды талқан етіп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мың жылдан соң өлең жылар солқылдап...

  • 0
  • 0

Бір жерлерде, бір сөнбейтін бардай Күн
Елегзимін... Кім бар мені алдайтын?
Сен қайтер ең халге жетсем бір күні
Сенсіз мүлде өмір сүре алмайтын?

Толық

Ақ қармын мен деген…

  • 0
  • 0

Танысалық, мен аппақ қар боламын.
Ақ пен қара өмірдің қос жолағын
Аппақ түске боямақшы боламын.
Ішімдегі сыймаған соң зор ағын

Толық

Қалай айтшы көтереді еңсені?

  • 0
  • 0

Қалай айтшы көтереді еңсені?
Гүл көзімен сүю, тәйірі, не теңім?
Күте-күте шаршағанда мен сені
Тұрамын да гүл суғарып кетемін...

Толық

Қарап көріңіз