Өлең, жыр, ақындар

Күздегі элегия

  • 11.10.2020
  • 0
  • 0
  • 1463
Қандай мұңды, қандай нәзік күз деген.
Бір керемет мұңға батам күзде мен.
Неге сонша сезімді боп жаралғам,
Шын бақытын өмір бойы іздеген.
Жалғастырып күнді түнім, түнді мұң.
Өлең ғана дем береді, шындығым.
Жұлдыздарды санап жүрген бала едім,
Киіз үйдің түріп тастап түндігін.
Сүйенетін жанды таппай, тірегін.
Аңсап кімді ауырады жүрегім?!
Е құдайым кешіре гөр пендеңді,
Өмір сынақ,
Сынап жүрсің білемін.
Сырлас таппай сырласатын, жүрегім.
Іштей тынып, мұңға батып жүремін.
Көңілімді жабырқатты жалғыздық,
Таба алмадым, бір емін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Асырып абырой мен атағымды

  • 0
  • 0

Асырып абырой мен атағымды.
Артқа тастап құрбы мен қатарымды.
Бәріне қорған едім өмір жалған,
Алла білер, қайдан дәм татарымды.

Толық

Әкеге басу айту

  • 0
  • 0

Мәуелеп тұр атам еккен жаңғағым.
Елім тыныш,
Болсын аман жан-жағым.
Өрік, алма, алқор, шие қоршап тұр,

Толық

Анаға тағызым

  • 0
  • 0

Болса да бір басымда қанша уайым.
Жабырқап жүр әлі де жан сарайым.
Бейтіңді көтеремін, асыл ана,
Басыңа тұрғызамын хан сарайын.

Толық

Қарап көріңіз