Звондаймын, телефонды көтер қыз – Абдулмахмуд Пошатаев

Бұл бетте «Звондаймын, телефонды көтер қыз» атты Абдулмахмуд Пошатаев жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.

  • 12.10.2020
  • 0
  • 1
  • 2007
Звондаймын, телефонды көтер қыз.
Ренжиміз, қапа болып бекер біз.
Бұл дүние жалған оны білерсің,
Ит пен мысық, болып сірә өтерміз.
Дүние де, тірлігіңе жетпейді,
Мені тастап кетсеңде дағы, тек мейлі.
Ерің сенің берекең ғой, ұғыншы,
Қазығынан ол босанып кетпейді.


Пікір қалдырыңыз

Пікірлер (1)

Болат Нурикамал

Ана орны
Ана сен жүрегімнің сәні едің,
Әрдайым күлімдеитін бір жан едің.
Барлық адам теріс қарап кеткенде сен ,
Құшағыңды кең жалғанның бірі едің

Осы автордың басқа өлеңдері