Өлең, жыр, ақындар

Жаным қысылып, жанып тұла бой

  • 02.11.2020
  • 0
  • 0
  • 1041
Жаным қысылып, жанып тұла бой,
Қанатын сермеп, талып қырағы ой.
Сағына берер өзіңді жүрек,
Қайырылмай мейлі зарықтыра ғой.
Зарықтыр және... Тағы да көкем.
Ақыры қоймай сағынады екем.
Арызым жоқ-ты, өзімнен көрем,
Махаббаттың бұл заңы да, не етем.
Сыңғырлап сәнқой сезімшіл бұлақ,
Оянды бақтар көзін сызғылап.
Келеді деп-ем, көктем боп ертең,
Оралды көктем, өзіңсіз, бірақ.
Келе де берер әлі сан көктем,
Тілегім солып, табысар көкпен.
Сонда да жүріп жолыңды бағам,-
Сағыммен бұлдыр жарыса кеткен.
Тосамын, тосам, біткенше өмірім,
Күмәнданса да тіптен сенімім.
Алдаса алдар, үмітімді үзбен,
Келместен менің күткен серігім.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Нөсерлі қаңтар

  • 0
  • 0

Қыс емес пе? Ендеше, жаумай ма қар,
Анау тауға өң беріп, баурайға бар.
Бәрінен де бақтағы талдарды айтшы,
Жамылмаса ақ көрпе жаурайды олар!

Толық

Ілестім. Жеткізбедің

  • 0
  • 0

Ілестім. Жеткізбедің.
Амалын текке іздедім.
Қалада қыз көп, бірақ,
Дәл сендей жоқ қыз дедім.

Толық

Т. Нұрмағанбеттiң "Жер иiсi" романынан соң

  • 0
  • 0

Адасып бiр бұлт келiп, ери iшi,
Қалды астында ақ жауын нөпiрде ауыл.
Көтерiлдi шаңменен жер иiсi,
Топырақты дымқылдап соқыр жауын.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар