Өлең, жыр, ақындар

Жанарыма құйып алып іңірді

  • 05.11.2020
  • 0
  • 0
  • 710
Жанарыма құйып алып іңірді,
Ымырттағы тыныштықты сімірдім.
Мызғап жүрмін...
Барқыт түнді төсеніп,
Жастық етіп сенің мақпал үніңді.
Өзің жайлы тағы көрдім түсті мен,
Төңірегің әппақ-әппақ құс түгел.
Ақша қардай ұшып келе жатасың,
Ақша бұлттан көйлек киіп үстіңе.
Өзгеше бір көріктеніп түнгі аспан,
Жұлдыз жұмсақ жымияды...
Мұңдас жан.
Шыт бересің жиегіне шашақтап,
Құс жолының күбірінен гүл басқан.
Шытыңдағы махаббаттың жұпарын,
Қармай алмай,
Көзе-көзе жұтам у.
Жатам сосын түтініне тұншығып,
Отқа жағып самырсынның бұтағын...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлең – ғұмыр...

  • 0
  • 0

Өлең – ғұмыр...
Шыққа қонған құсым ең,
Нәзіктікті саған қарап түсінем.
Қандай қиын үнін есту бақыттың,

Толық

Көктөбет

  • 0
  • 0

Көк төбетім күзетіп қора маңын,
Үйшігіңе түн бойы жоламадың...
Мен де қаңғып түн бойы,
Таңға жақын

Толық

Бебеулетіп сағыныш домбырасын

  • 0
  • 0

Бебеулетіп сағыныш домбырасын,
Бейнесі жоқ бір ғұмыр болдыратын.
Қайнар бастау басына кешке таман,
Ат суарып келеді сол бір ақын.

Толық

Қарап көріңіз