Өлең, жыр, ақындар

Жанарыма құйып алып іңірді

  • 05.11.2020
  • 0
  • 0
  • 690
Жанарыма құйып алып іңірді,
Ымырттағы тыныштықты сімірдім.
Мызғап жүрмін...
Барқыт түнді төсеніп,
Жастық етіп сенің мақпал үніңді.
Өзің жайлы тағы көрдім түсті мен,
Төңірегің әппақ-әппақ құс түгел.
Ақша қардай ұшып келе жатасың,
Ақша бұлттан көйлек киіп үстіңе.
Өзгеше бір көріктеніп түнгі аспан,
Жұлдыз жұмсақ жымияды...
Мұңдас жан.
Шыт бересің жиегіне шашақтап,
Құс жолының күбірінен гүл басқан.
Шытыңдағы махаббаттың жұпарын,
Қармай алмай,
Көзе-көзе жұтам у.
Жатам сосын түтініне тұншығып,
Отқа жағып самырсынның бұтағын...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлең – ғұмыр...

  • 0
  • 0

Өлең – ғұмыр...
Шыққа қонған құсым ең,
Нәзіктікті саған қарап түсінем.
Қандай қиын үнін есту бақыттың,

Толық

Бозінген мұңлы сыбызғының жетім сазындай

  • 0
  • 0

Бозінген мұңлы сыбызғының жетім сазындай,
Күймелі көште түймелі қыздың назындай,
Қаймағы қалың Қайнардың сұлу жазындай,
Бір өлең қалды,

Толық

Мың бір түн деген отына мұңлы

  • 0
  • 0

Мың бір түн деген отына мұңлы,
Өртеген сұлу өлеңім.
Бала күнімде оқығанымды,
Көзіммен көріп келемін.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар