Диалог – Алма Түсіпбекова

- Байқағаным – күрсіндің.
- Бұл өмірді қасіретпен бір сүрдім.
Өткендерін есіне алып өкситін,
Махаббаттың жолындағы қыршынмын.
- Қуанасың аз неге?
- Менен алыс кеткен қазір жаз-кеме.
Жанымыздың жауқазыны секілді,
Өткен күннен қалған жүрмін сазды өре...
- Серігің бе – үнсіздік?
- Жаратпаған құдай мені мұңсыз ғып.
Маңдайыма жазылғаны тағдырдан –
Махаббатқа қырсыздық.
- Маңдайыңда іздері бар сан жылдың,
Теперішті көп көрдің бе, жан құрбым?
Көзіңде – жас, айтшы, неге жылайсың?
- Жас емес ол.
Тамшысы да – жаңбырдың...