Тоқал бұқа

Бұқа екенің рас,
Салақтайды әукең жерге тиіп.
Сықырлайды,
Кем емес
Дәл жиырма етіктің ұлтаны
Жон теріңе әрең сыйып.
Өкіресің-ай кеп сонан соң
Көрші ауылдың күлін шашып.
Көк сіңір шыбық ет
Тамыр-тамырлар да қаның тасып.
Бұқа екенің рас,
Мүйізің жоқ, бірақ,
Әттең екі мүйіз –
Тұрар сенің алдың да
Қайда барса осы – екі сұрақ.