Өлең, жыр, ақындар

Тоқал бұқа

  • 21.11.2020
  • 0
  • 0
  • 742
Бұқа екенің рас,
Салақтайды әукең жерге тиіп.
Сықырлайды,
Кем емес
Дәл жиырма етіктің ұлтаны
Жон теріңе әрең сыйып.
Өкіресің-ай кеп сонан соң
Көрші ауылдың күлін шашып.
Көк сіңір шыбық ет
Тамыр-тамырлар да қаның тасып.
Бұқа екенің рас,
Мүйізің жоқ, бірақ,
Әттең екі мүйіз –
Тұрар сенің алдың да
Қайда барса осы – екі сұрақ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Азырақ жаз

  • 0
  • 0

Сақылдағаны ма, несі екен –
Ақсиғаны тісі?
Аспанның ба, ақынның ба,
Құдайдың ба, кімнің күлкісі?

Толық

Шығыс романтикасы

  • 0
  • 0

Есіме түседі жаңа оянған бір бүркіт,
Қаңтарда сұп-суық тас үстінде отырып.
Ақын болсам егер, айтар едім:
Ежелгі жыр-эпостардан мысал келтіріп.

Толық

Арылу

  • 0
  • 0

Жұтып кетеді қара орман,
Жақын барма
Есің дұрыс болса, егер сенің –
Орап алады жасыл торы

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар