Өлең, жыр, ақындар

Ақындық алтын тұғыры

  • 23.11.2020
  • 0
  • 0
  • 1652
Өлеңмен ғана жүрер ем
Кей ақынша күнелтіп,
Қатыгез соғыс дүрбелең
Қаусатты елді жүдетіп.
Кенші болдым содан мен
Байытам деп қазақты.
Жаһанаммен болар тең,
Қисапсыз шектім азапты.
Салғандай тұсау асауға,
Он жылдай қаздым кенімді.
Мақтаныш етем қашанда
Кеншілік деген тегімді.
Еңбектің сол ғой жойқыны,
Адамның көркін ашқызбақ.
Күміс пен жезім толқыды,
Қопарған кенім тасқындап.
Жасаудан сақпын жансебіл,
Тау­таспен ашық егестім.
Құдайға шүкір, әйтеуір,
Мен жалаң ақын емеспін.
Жинаған ойлар жер­көктен,
Өлеңім –
Өмір сабыры.
Айқаспен келді тер төккен
Ақындық
Алтын тұғыры.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көргенде Құлагердің ескерткішін

  • 0
  • 0

Көкшеге Астанадан аққан жолдың
Басында бір ғаламат ашқан болдым.
Бейнесін Құлагердің көз шалғанда,
Замана әр мезетін шапшаң шолдым.

Толық

Мақта терген нәзік қыз

  • 0
  • 0

Мақта терген нәзік қыз
Ақ алтын аппақ гүлдей өрнегін­ай!
Құтты жер шөлі қанып бергені бай.
Кәкімбек Салықов

Толық

Тіл жорығы

  • 0
  • 0

«Қазақ» деген байырғы атымызды
Содыр заман садақпен атып үзді.
Ақ патша да,
Бодандық құрсауы да

Толық

Қарап көріңіз