Өлең, жыр, ақындар

Күйші сейтек

  • 11.12.2020
  • 0
  • 0
  • 1267
Атыраудың іргелі елі
Бесігіндей ертектің.
Күнде думан жүрген жері
Күй перісі Сейтектің.
«Заман-ай!» қай күйімен ол,
Өз заманын паш етті.
Сезеді адам күйігі мол,
Күйдің сырын құдіретті.
Сейтек шерткен қоңыр сарын
Көз жетпесті топшылар.
Демеп жұртты көңілі жарым,
Соқталыға соқтығар.
Ол туғанда қуанды аулы,
Бір пенде жек көрмеді.
Өсті шарлап Атырауды,
Ақ Жайыққа өрледі.
Қайда барса жуандардан
Қастандықты көп көрді.
Ол туғанда қуанғандар
Есейгенде жек көрді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күзетші қойшының жыры

  • 0
  • 0

Айлы түнде момақан қой аңсап таңды жатады,
Қалың өзен қыбыр-жыбыр шыбындап тіл қатады.
Бөрі әккілер баспалайды, қанды сәтін аңдиды,
Қарауыл ай бҰлт жастанып, бейғам көктен қалғиды,

Толық

Көкшетау

  • 0
  • 0

Көкшетау көк күмбездей төңкерілген,
Орманмен сексен көлі көмкерілген.
Аралы мұхит түздің теңдесі жоқ,
Ауысқан ертегіге ертегіден.

Толық

Көкорай, Көсеге жон қандай салқын!

  • 0
  • 0

Көкорай, Көсеге жон қандай салқын!
Сол жерді мекен етті ізгі халқым.
Басына зиратының ел келгенде,
Бір аунап түскен шығар әкем марқұм!

Толық

Басқа да жазбалар