Өлең, жыр, ақындар

Күйші сейтек

  • 11.12.2020
  • 0
  • 0
  • 1166
Атыраудың іргелі елі
Бесігіндей ертектің.
Күнде думан жүрген жері
Күй перісі Сейтектің.
«Заман-ай!» қай күйімен ол,
Өз заманын паш етті.
Сезеді адам күйігі мол,
Күйдің сырын құдіретті.
Сейтек шерткен қоңыр сарын
Көз жетпесті топшылар.
Демеп жұртты көңілі жарым,
Соқталыға соқтығар.
Ол туғанда қуанды аулы,
Бір пенде жек көрмеді.
Өсті шарлап Атырауды,
Ақ Жайыққа өрледі.
Қайда барса жуандардан
Қастандықты көп көрді.
Ол туғанда қуанғандар
Есейгенде жек көрді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мотор

  • 0
  • 0

Қыйырсыз, асау, тұңғыйық,
Теңізді кешкен кеме не?
Көлбеген көкте ақ иық,
Жаңғыртқан жерді немене?

Толық

Ескерткіш

  • 0
  • 0

Ойнайды бала топырақпен,
Апыл-тапыл басқанда.
Өтеді өмір шоқырақпен,
Кәріден де, жастан да.

Толық

Жаз бен қыс көкірегімнен орын тепкен

  • 0
  • 0

Жаз бен қыс көкірегімнен орын тепкен,
Жазықсыз жаным жырдың қорын төккен.
Қанымның мыңнан тамшы уын татқан
Кей қаскөй шабытыма өш шалқып жатқан.

Толық

Қарап көріңіз