Мектепке шақыру
Балалар, жиналыңыз мектепке ерте,
Мәз болмай деген сөзге «мырза, ерке».
Бұл кезде өнерлі адам өрге шықты
Зат емес надан кісі алар текке.
Ертеңгі шақыруымен әтеш құстың
Халықтар кетіп жатыр егіндікке.
Күн шығып терезеге сәуле түсті
Тұрыңыз, жарамас тек уақыт өтсе.
Адам да, аңдардағы, құстың бәрі
Әрқайсысы қызметінде келгенше әлі.
Қалбаңдап көбелек те тек жүрген жоқ,
Бал жинай кетіп барады ұшып ара.
Тоғайдың қызығына тоймастай жан,
Орманда қыбырлаған әртүрлі аң.
Тұра сап тоқылдақ та тек жүрген жоқ,
Ертемен құстар сайрап салады ән.
Шөпшілер тоғайда жүр шөбін шауып,
Қол күші еңбегімен пайда тауып.
Балықшы ауын қарап қайықта жүр,
Дені сауда жұмыс та бір қызық сауық.
Қарасақ әр мақұлық қызметінде
Көрінеді осылайша күнде-күнде.
Ынтамен сабағыңызға қол қойыңыз
Надан боп жұрт болмассың тек жүргенде.
Алма
Мектепке шақыру» деген өлең — балаларды білімге, тәртіпке және еңбекке шақырудың нәзік, поэтикалық бейнесі.
Өлеңде автор балаға мектепке ерте келудің, уақытты босқа өткізбей, оқуға ынталанып, дұрыс жолды таңдау керектігін шебер жеткізген. Балаларға арналған әсем тіл мен өнерлі ойлар арқылы білімнің маңызы айқын көрінеді, өйткені надандықтан арылу — уақытылы еңбектенуден басталады.