Өлең, жыр, ақындар

Лнайея

Соңғы кезде болмай жүрмін көңілді,
Сені ойлап көздің жасы төгілді.
Менің жазған әрбір сөзім өмірлі.

Тұрғанда мен әзірге жер басып,
Білдірейін сезімімді енді ашық.
Болғанмын-ау саған сірә мен ғашық.

Кезіккенбіз алғаш рет жазда біз,
Көркің сенің жүрегіме салған із.
Сызат түсті қызғаныштан жанға жүз.

Айта алмадым бұның бәрін ашылып,
Сүйдім сені, сүйдім бәлкім асығып.
Қайтейін мен бұны сізден жасырып.

Сезімімді айта алмадым қобалжып,
Соның бәрі жүрегіме болар жүк.
Батылдығым, етеді ылғи сол аздық.

Сені бүгін көрдім міне соңғы рет,
Қимастықтан кеттім сірә көп жүдеп.
Бәрі бітті, әрі қарай соқ жүрек!

12.08.22



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Белгісіздік. Екінші нұсқа

  • 0
  • 1

Келешекте не күтіп тұр — белгісіз,
Бұны ойлап, жүрегіме келді сыз.

Қасиеттен жұрдай болып адамдық,
Молаға кірпіш болып қаландық.

Толық

Күнәһар

  • 1
  • 0

Ләззатты қуамын деп терледім,
Тартып келем енді соның кермегін.
Періште емес, мен де өзіңдей пендемін,
Ғарышта емес, Марста емес, жердемін!

Толық

Менің ұстанымым

  • 0
  • 0

Тілдесе де сыртымнан қай тарабым,
Сабырлықпен тек қана жай табамын.
Біреу маған жасаса жамандықты,
Жақсылықпен жауабын қайтарамын.

Толық

Қарап көріңіз