Жанарымды шыңға қадап

“Құдай сүйген құлдарын азапқа салады”
Құраннан

Жанарымды шыңға қадап,
Жан — Арымды мұңға қамап,
Өмір жайлы Өлең жаздым,
Табам ба деп бір қанағат.

Бітіргендей жырға қанат,
Шабыт мені жүр жағалап.
Көңіл бірақ көншімей тұр;
Көк көйлегі — кір-қожалақ.

Сөз айтамын кімге қарап,
Тыңдар құлақ мүлдем аз-ақ?
Тілім — тұлдыр, қойсаң-дағы,
Үлде менен бүлдеге орап.

Ұйқысыздық — түндегі азап,
Жүйкемді де бірге қажап...
Тағдырдан да таяқ жедім,
Қос танауым күнде қанап.

Бір ғана ой мың мазалап,
Іздеп жүрмін шын ғаламат.
...Құдай сені сүйеді деп,
Сендіруде кіл жамағат.