Тағдырымның өзі мен ең

Сыр аулаған кім едің?
Айсыз тымық түн едім!
Түн пердені ысырып,
Сәуле шашқан кім едің?
Сәуле шашқан кім едің?
Қыраулы құз шың едім!
Құздың мұзын еріткен
Күн нұры ма ен, кім едің?
Өтіп өмір тезінен,
Бәріне де төзіп ем.
Өткір күннің көзінен
Ғажап қуат сезінем.
Өткір күннің көзінен
Ғажап Қуат сезінем.
Жан төзімін сынаған
Тағдырымның езі ме ең!

---