Қайран да, қайран, қайран күз

Қайран да, қайран, қайран күз,
Жолығып қалдық қайдан біз?
Жетегіне еріп арманның
Тағдыр жолында тайғанбыз.
Үн-түнсіз азап шегеміз,
Не дейді жазмыш – егеміз?
Жүрекке ауыр жүк артып,
Кездестік екен неге біз?
Қайран да, қайран, қара күз,
Суыды неге арамыз?
Сағынышымызды арқалап,
Қай жаққа енді барамыз?

---