Ай көрдім, аман көрдім – Әбілда Аймақ

«Ай көрдім, аман көрдім,
Бұрынғыдай заман көрдім...»
Бұрынғыдай бұлт оранып,
Заманаға таман келдім.
«Бұрынғыдай заман көрдім...»
Түлеген бір қоғам көрдім.
Әлі қазақ бола алмай жүр
Серкелері жарамды елдің.
«Ай көремін, аман көрем»,
Пейілсіздеу адам деген.
Бай мен кедей жуыспаған
Қыз ойнайды харамменен.
«Ай көремін, аман көрем»,
Сандалады санамда өлең.
Желтоқсанның жаңғырығы,
Таласып тұр заманменен.
«Ай көрдім, аман көрдім,
Бұрынғыдай заман көрдім...»
Құл болудан құтылғым кеп
«Желтоқсанға» таман келдім.
Қан сасыған алаң көрдім,
«Қазағым!» деп аранда өлдім.
Амалы жоқ, айласы жоқ,
«Ереке тоқты» - балаң менмін.
Жарылқасаң, жарылқа Алла,
Бодау болмас арым қанға,
Шын есірке, қараң қалсын
Қарқылдаған қалың қарға.
Қашанғы мен қайғы емейін,
Аман - сен Ай көрейін...

20. ХІ, 2006 жыл.