Өзге емес, өзiме аян өз кеселiм – Исраил Сапарбай

Өзге емес, өзiме аян өз кеселiм,
Уақыт құйып жатыр көзге шерiн...
Өртенген жапырағы жадау бақта
Дерт емген күндерiммен кездесемiн.
Шапқылап,
шаң боратып, құйындаған
Күндерге ендi iлесу қиын маған.
Өмiрдiң өң-түсiне қарап қойып
Көңiлдiң əбеқоңыр күйiн бағам.
Жалғыздық – еншi, көршi ендi маған,
Жалғанның керек емес кеңдiгi оған.
Кiмге нəр, кiмге дəрi болар дейсiң
Көздегi ноқаттай мұң-меңдуанам...
Маза бер жүрегiме сен де, сезiм,
Қайтесiң мəймiлдетiп көз көзесiн?
Бұлбұлмен қоңыр бақта қош айтыстың,
Кiм бiлген, ендi кiммен кездесесiң...