Перiштенiң суретiн – Исраил Сапарбай

Перiштенiң суретiн
Пенде қайдан сала алсын:
Желбiр, мөлдiр су бетiн
Желпiп өткен самалсың.
Жаратқаннан жаралып,
Екi мəрте тумайсың.
Таңғы ауаға таралып,
Көлден ұшқан будайсың.
Кейде шаттық, кейде мұң
Қыздың жəннəт жанаты.
Үлбiреген көйлегiң –
Көбелектiң қанаты.
Саф сəуленiң сынығы
Шадыман шақ, шат қалпың.
Қара көздiң тұнығы –
Маусымдағы мақпал түн.
Тылсымнан тiл қата ма
Қас пен қабақ, ақ мандай?..
Жанарыңнан, о, тоба,
Бейiш шамы жанғандай!
Жүрек құрғыр бүлк еттi,
Дiр қаққанда төс əппақ.
Екi бiрдей үркектi
Қойды екен кiм қосақтап?..
Ауға түскен балықты
Аужайлайды тəн əппақ.
Ақ тамаққа қалыпты
Жалғыз ноқат қонақтап.
Тандайыңнан тамған үн
Елестетер таң құсын.
Жау-жарақсыз жан-жағын
Жаулап алды-ау тал-мүсiн!
Жанарға нұр жалатқан
Асықты, əне, Күн тауға.
Сендей жанды жаратқан
Жаратқанға мың тəуба!