Өлең, жыр, ақындар

Сенде – лəззат

  • 15.07.2021
  • 0
  • 0
  • 689
Сенде – лəззат,
Сенде – ақыл,
Сенде – көрiк.
Сен – Перiште,
Мен жүрмiн пенде болып.
Алмай қоймас ажалдың елшiсiндей
Ауруымнан айықтыр,
Емде келiп.
Көбелектей, тым құрса, көзге көрiн,
Жебеушiм жоқ өзiңнен өзге менiң.
Қанатыңмен желпiсең жан отымды,
Қара түннен жарыққа кез келемiн.
Қалыңдатпа қайғымды,
Қамықтырма.
Көп күттiрме,
Шектен тыс зарықтырма.
Қара түнде қарманып iз кеспесем,
Жарқ етпесi белгiлi жарықтың да!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сен өлеңсiң

  • 0
  • 0

Сен өлеңсiң,
Тұп-тұнық тұма жырсың!
Тумай жатып туажат күнəлiмсiң.
Адам болып келген соң бұл фəниге

Толық

Аурудан айық, емге көш

  • 0
  • 0

Аурудан айық, емге көш,
Айналсаң мұздай мүсінге:
Адамның бəрі пенде емес,
Ібілісі де бар ішінде!

Толық

Нармахан Бегалиевке

  • 0
  • 0

Аттадым мен де елуге, сен де елуге,
Елумен неге асықтық «емделуге»?
Елесі егделіктің көлденеңдеп,
Төбесі көрінгендей көмбенің де...

Толық

Қарап көріңіз