Тəтті күннің тауысып талай дəмін

Тəтті күннің тауысып талай дəмін,
Өтті білем басымнан бал айларым? –
Ерте күздің нұрымен енді, міне,
Еріте алмай отырмын самай қарын.
Шаштағы қар, мазалап бастағы мұң,
Қарлығуға айналды асқақ үнім.
Қалай ғана өткізіп алдым екен
Қайталанбас күндердің қас қағымын?
Қайран күндер қайда енді қастерлеген?
Қырау мынау самайдан басқа өрлеген.
Жастығымды қас жауым жарым түнде
Жаулап алып кеткендей лəшкерменен...

---