Мұң мен Шаттық алмасады, Гүлмарал

Мұң мен Шаттық алмасады, Гүлмарал,
Көңіл гүлін қар басады, Гүлмарал.
Аспан, Жерде бірін-бірі ала алмай
Өмір, Өлім арбасады, Гүлмарал.
Күндерге күн жалғасады, Гүлмарал,
Түн түндігін таңға ашады, Гүлмарал:
«Харекетке – берекет» деп жан біткен
Тіршілігін қамдасады, Гүлмарал.
Өмір өрлеп, алға асады, Гүлмарал,
Онсыз күннің бар ма сəні, Гүлмарал?
Қыс соңынан көктем келер көзайым,
Сен байқамай қалма соны, Гүлмарал.
Қабағыңды аш, қамықпағын, Гүлмарал,
Маған анық-қанық халің, Гүлмарал.
Бүлдіршінін əлдилеп тұр алдында
Гүл бүршігін жарып бағың, Гүлмарал.
Кірпігіңді қағып қалың, Гүлмарал,
Талма таңда талықпағын, Гүлмарал.
Біз түгілі, көрмеймісің, жаным-ау,
Өсіп тұр ғой табытта гүл, Гүлмарал!
Жар төсекте жанып тəнің, Гүлмарал,
Жалғыз қалсаң, жабықпағын, Гүлмарал.
Жан тілегім – жаспен емес, жүзіңді
Нұрмен жусын жарық таңың, Гүлмарал!

---