Нөсер – Исраил Сапарбай

Төгіп тұр нөпір нөсер, қара жаңбыр,
Дабысы – дауылпаз-дүр, барабан-дүр!
Жердегі Баһадүрдің бəрі көкте,
Қақпайлап қас дұшпанын қамалап жүр.
Садақтан сансыз жебе атылғандай,
Қара жер қызыл қанға жатыр қанбай.
Бурадай буырқанып кілең батыр,
Бір-бірін жекпе-жекке шақырғандай!
Қаптаған қалың қолға жұрт ілесіп,
Түксиіп,
Түгі үрпиіп,
Тұр тіресіп!
Алыспай берісетін түрлері жоқ
Дүрлігіп,
Дүркіресіп,
Күркіресіп!!!
Өкіртіп өгіздейін өр немені,
Ерді ер ат үстіне өңгереді.
Қылыштан ұшқан ұшқын оттай шарпып,
Жай оғы жеті қабат жерге енеді!
Көк найза ақсауытты шаншылайды,
Қаракер ауыздығын қаршылайды!
Оқжылан анда атылып, мұнда атылып,
Сауырын қара бұлттың қамшылайды!
Желөкпе жерде қалып өшпенділер,
Көкке ауып кеткен білем Көшпенділер!
...Дауыл мен қара нөсер жауын жайын
Ауылда емін-еркін өскен білер!