Аяғын басар кердеңдеп – Исраил Сапарбай

Аяғын басар кердеңдеп
Аспани жақтан келгем жоқ.
Ақикөз, апайтөстерге
Тегімді бермен телмеңдеп!
Жақсыға еріп марқайдым,
Жаманды көріп қартайдым.
Еңкейсем, деме «еңкейдің»,
Шалқайсам, деме «шалқайдың».
Көңілім менің – əппақ ай,
Əппақай бұлтқа батпағай...
Сабырым менің – сары алтын,
Мінезім менің мақтадай.
Олжаға оңай түсетін,
Өзін жеп, өзін ішетін,
Жеміске жеңсік ұқсаймын.
Уылжып іштен пісетін.
Үркектің көрсем үйірін,
Бүлкілдей бастар бүйірім...
Сыртына сырын алдырмас
Ішімде жатыр иірім.
Көрінсем, кешір, кейде асқақ,
Бейіл жоқ менде бейбастақ.
Тілімді тістей қоямын
«Ірімін мен де!..» дей бастап.
Опасыз жерде ой қозғап,
Опат та болған кей боздақ...
Ұятымды алам оятып,
«Ұлымын мен де!» – дей жаздап.