Бергей де Алла тiлектi – Исраил Сапарбай

Бергей де Алла тiлектi
Келгей де көктем, жаз айым.
Жаралы жазған жүректi
Тiлiммен жалап жазайын.
Қайғының қауып қақпаны,
Қансырап қалған мендейдi
Балауыз шамдай бақтағы
Балауса гүлдер емдейдi.
Жалғаспай жазға назды əуен,
Жайратып жанды кетiп ең...
Қаз-қатар аққу, қазбенен
Қайта бiр келшi, өтiнем.
Жауқазын жаулап өңiрдi,
Жамылсын желек жас қайың.
Жаңылтпаш – мынау өмiрдi
Жаңадан, жаным, бастайын!
Көктей ме көңiл көктемсiз?
Көкседiм көне əн сазын...
Өзендей ағып өткелсiз
Өзiңсiз өттi қанша жыл?..
Оянам шошып түсiмнен,
Түндiгiң түнде түрiлсе...
Қаптаған елдiң iшiнен
Қадiрiң, қайтем, бiлiнсе?
Сергелдең кешкен сезiмдi
Сенделтпей берi қақпайла.
Бiреумен болған кезiңдi
Көргенше көзiм ақпай ма?!