Өлең, жыр, ақындар

Сардар

  • 21.07.2021
  • 0
  • 0
  • 803
Сырбай Мəуленовке

Ажал – аяз,
Тəн емес, жан қарыған,
Қарсы амал қапелімде бар ма бұған?
Қазақ деген ежелден ақын ел ғой,
Айрылып қалдың, қазақ, Сардарыңнан!..
Айрылдың Сардарыңнан – ардағыңнан,
Жүргенде жан бағумен, қарманумен.
Ананың құрсағындай қайдан болсын
«Кеңсайдың» арғы беті қар жамылған...
Сұңқылдап суық күнде жардан байғыз,
Сүйеніп көк сүңгіге қалғандаймыз.
Алдымен оққа ілігер, адым басса,
Біз неткен, ей, ақындар, сормаңдаймыз?!
...Қош, аға,
Қош, Сыраға,
Сардар аға...
Көзімнен сен де, сорам, сорғалама.
Біреуі ем соңыңа ерген сарбазыңның,
Сала бер салмағыңды Сары балаңа...
16.02.1993



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Айдынға аққу қонып, келедi қаз

  • 0
  • 0

Айдынға аққу қонып, келедi қаз...
Жағаның жасыл құрақ желегi мəз.
Заманның зауқы ма, əлде, мауқы ма, əлде,
Қасымда қайың көп те, терегiм аз...

Толық

Егiлдiм саған, берiлдiм

  • 0
  • 0

Егiлдiм саған, берiлдiм,
Ғашықтық сырын мың айтып..,
Өткiншi мынау өмiрдiң
Өкiнiштерi мұңайтып.

Толық

Аз білерсің мен жайлы, көп білерсің...

  • 0
  • 0

Аз білерсің мен жайлы, көп білерсің...
Бірмезгіл көңілге аза шектірерсің.
Өлеңіне өлмейтін өмір тілеп
Жер бетінен бір ақын өтті дерсің.

Толық

Қарап көріңіз