«Кеңсайға» кеткім келді, кеткім келді – Исраил Сапарбай

«Кеңсайға» кеткім келді, кеткім келді,
Жанына жақсылардың жеткім келді.
Көктемнен үзіп қайтем көңілімді,
Көгенге тізіп қайтем көп күндерді?..
«Кеңсайға» кеткім келді, кеткім келді.
Жарық күн жалықтырды, жалықтырды,
Күн де анау ұясына барып кірді.
Білмеймін, өңімде ме, түсімде ме,
Бір шырақ бас жағымда жанып тұрды...
Жарық күн жалықтырды, жалықтырды.
Өмірден безгім келді, безгім келді,
Онсыз да қоймас Ажал көзге ілгенді.
Қайтеді кете барсам, Келешекке
Қалдырып қоңыраулы жез күндерді?..
Өмірден безгім келді, безгім келді.
Қаладан қашқым келді, қашқым келді,
Қайтемін мас күндерді, лас күндерді?!.
Тып-тыныш өмірімді өксік буып,
Тұп-тұнық көңілімді тасқын көмді.
Қаладан қашқым келді, қашқым келді.
Даурығып жатушы еді дауыл бойда,
Дем жетпей, денем бүгін ауырлай ма?..
Қашқанға, босқанға да пана болар
Құдай-ау, ауыл қайда, ауыл қайда?
...Əлде ешкім мен сияқты «ауырмай» ма?