Мезі мезгіл меңдеп мені бір өңшең

Мезі мезгіл меңдеп мені бір өңшең,
Көптен бері көтерілмей жүр еңсем.
Аллаға мың шүкіршілік айтар ем,
Ауруымнан айықтырып жіберсең.
Көңілімде – көбік көшкін, күрең сел...
Бүгін тағы көтерілмей тұр еңсем.
Жүзің жылып,
Жібір ме еді жүрегің,
Жібек жіптен өлең тоқып, жыр өрсем?
Жырың жұмбақ,
Түрің қымбат,
Кім ең сен?
Тілегімнен табылар ма ең, тіленсем?..
Қара жолда қаңғып жүріп,
Қайтер ең,
Қасың менен қабағыңа тірелсем?

---