Өлең, жыр, ақындар

Самал жел сыңарым ғой

  • 29.07.2021
  • 0
  • 0
  • 796
Самал жел сыңарым ғой
Жүзімнен күліп өбкен.
Ақша бұлт – ақ жаулығым
Сол сәтте ұшып кеткен.
Ақ сағым – аяулымның.
Алқа ғып сыйлағаны.
Жұлдыздар – сол алқамның
Кеудеме сыймағаны.
Заңғар тау – тұғырым ғой,
Төбелер – таянышым.
Төгілген жылы жаңбыр –
Мейірім, аянышым.
Мұхитқа көз тасташы,
Ол – менің толқынды ойым,
Ақ терек аспан сүйген,
Ол – менің сындар бойым.
Көкте күн күлімдеген.
Мендегі бітпес жалын.
Әппақ, нұр, сұлу сәуле
Ол – менің намыс-арым.
Табиғат «құдай» дейміз,
Менімен ғана құдай.
Алдыңа менсіз жерде
Тылсымын тартқан ұдай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұмытпан

  • 0
  • 0

Бауырына алып, құшқан мені аялап,
Толқынға орап, тербеткен мол саяға ап,
Ақ жүзімді күн нұрымен бояған,
Қара теңіз, сұлу өлке, бай алап!

Толық

Жігіттің гүлі дейді өнерліні

  • 0
  • 0

Қадірлі емес жігіт байлығымен,
Мансабы — қолындағы айдынымен.
Қадірлі ол — ел тірегі ақылды ісі,
Табылған әділеттен қай күнінен.

Толық

Қосақталып жүреді ар мен намыс

  • 0
  • 0

Қосақталып жүреді ар мен намыс,
Болмаған соң өзара аулы алыс.
Намыс жоқта ар жетім, ақ айран боп,
Ақтарылып жатары көпке таныс.

Толық