Өлең, жыр, ақындар

Самал жел сыңарым ғой

  • 29.07.2021
  • 0
  • 0
  • 770
Самал жел сыңарым ғой
Жүзімнен күліп өбкен.
Ақша бұлт – ақ жаулығым
Сол сәтте ұшып кеткен.
Ақ сағым – аяулымның.
Алқа ғып сыйлағаны.
Жұлдыздар – сол алқамның
Кеудеме сыймағаны.
Заңғар тау – тұғырым ғой,
Төбелер – таянышым.
Төгілген жылы жаңбыр –
Мейірім, аянышым.
Мұхитқа көз тасташы,
Ол – менің толқынды ойым,
Ақ терек аспан сүйген,
Ол – менің сындар бойым.
Көкте күн күлімдеген.
Мендегі бітпес жалын.
Әппақ, нұр, сұлу сәуле
Ол – менің намыс-арым.
Табиғат «құдай» дейміз,
Менімен ғана құдай.
Алдыңа менсіз жерде
Тылсымын тартқан ұдай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жиналыста

  • 0
  • 0

Жұрт сөйлесін келемді етіп,
Тыңдағанды елеңдетіп,
Біздер,– деді, - терең кетіп
Отырайық өлеңдетіп.

Толық

Жебесін, Ақтайлақ би аруағы

  • 0
  • 0

Уа, армысыз, ақындардың іргелі елі,
Көк қаудай қуалай өскен сал мен сері.
Сыбанды сауықшыл ел атандырып,
Жол салған Ақтайлақтай кемеңгері.

Толық

Құттықтау

  • 0
  • 0

Адам боп бұл өмірге келгеннен соң,
Азамат боп қатарға енгеннен соң,
Шарықтап арман құсы аспанды аңсап,
Кетпей ме шарлап қанат кергеннен соң.

Толық

Қарап көріңіз