Арнау – Тұрсынхан Әбдірахманова

Демеймін түнді қуған күндізіңмін,
Демеймін жалғыз жанған жұлдызыңмын.
Болса егер елім биік, өзім биік, –
Деп жүрген ортаңдағы бір қызыңмын.
Көгінде біреу емес, жұлдызың мың,
Құлпыртқан кең даланды қырмызың мың.
«Қызыл тіл – өнер алды» – тұлпарыңның
Жармасқан тізгініне бір қызыңмын.
Үмітің, демеді ме алқағаның,
Әйтеуір өнер жүгін арқаладым.
Арналды бір өзіңе туған елім,
Ілгері болса басқан әр қадамым.
Білмеймін қанша алға кеткенімді,
Бөгетті бұзып қанша өткенімді.
Болсын деп әділ қазы жұртым өзі
Ұсындым «орғанымды», «еккенімді».
Балғының қанаттанған өңіріңнен,
Туған ел, шығар болса көңіліңнен.
Нәзік боп қыл қажетті өтемей ме,
Қызың жоқ бұғып қалар әміріңнен.