Шіркін көңіл – Тұрсынхан Әбдірахманова

Шіркін көңіл қайда алып ұшпайсың,
Көктемдегі оралған ақ құстайсың.
Жанын, жайлау,
жағаң қыстау
бейқам бір
Кейде сонау балалық пәк тұстайсың.
Шіркін көңіл қайда алып ұшпайсың,
Кейде сонау балалық пәк тұстайсың.
Арман-ақ құс қанатында қалықтап,
Алау қағып қай ұжмақты құшпайсың.
Шіркін көңіл қайда алып ұшпайсың,
Алау қағып қай ұжмақты құшпайсың.
Кейде ашық аспан түтек, ақ боран
Аяз қысқан ақпандағы қыстайсың.
Шіркін көңіл қайда алып ұшпайсың.
Аяз қысқан ақпандағы қыстайсың.
Кейде тары қауызына сыйғызып,
Беу дүние, қай маңғазды қыспайсың.
Беу адамдар!
Қожайыны өмірдің
Бола тұрып,
ауытқыма көңілдің
Тұтқынысың,
өсек, өтірікке аялдап,
Күдікке еріп рәсуә төгілдің.