Жоқ

Қайран жер, ана!
Сен — ана, ел — бала.
Көрмедің не ғана!
Кешпедің нендей күй
Қандай гәп, не нала?!
Естимін қайғылы үн,
Ысырап байлығың,
Халқың жүр, тентіреп
Таба алмай шайлығын.
Құнардан айырылдың,
Шүйгінің көк тақыр.
Өзен-көл тартылған
Тандыр боп ол жатыр,
Теңізін суалған,
Ну орман қуарған,
Аң ауып мекенінен
Қоң алмай арыған
Шүйгін жоқ жарыған.
Бір жұтым су арман.
Ер азды, ел азды
Әлсізге қорған жоқ,
Күш-қайрат көрсетіп
Қолға ту алған жоқ.
Биліктің бүгінгі
Ісінде жалған көп
Өз қамынан озып,
Қорған боп, қормал боп.
Қолға іс алған жоқ.
Қыран боп қомданып,
Қиынға барған жоқ,
Амал не! Амал не! Қазыбек,
Әйтеке Төле би тарлан жоқ.
Қабанбай, Бөгенбай,
Наурызбай батыр жоқ.
Жер ғана емес-ау
Қалды елің тақыр боп.