Ана

Атып тұрды орынынан, дыбысы
Шығып кетті жиіледі тынысы.
Сілкіп қалды, торғын көйлек толқыды,
Тәрізденіп судың сұлу толқыны.
Жұдырыққа солқылдатқан бүйірін,
Танданады көтеріп қап иінін
Торға түскен еліктейін дірілдеп,
Сәл отырып есін жиды біріндеп.
Аңқау жаны жайды жаңа ұғынып,
Қыршып қалды қызыл ернін жымырып.
Еміреніп тұнғыш сезім оянып,
Айдай жүзі кетті нұрға боялып.
Бүлдіршіндей бал бөбегі өзіне
Ұқсап қана елестеді көзіне.

---