Өлең, жыр, ақындар

Үнсіз бағып

  • 25.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2061
Ерте сүргін, Күн сүргін, кеші сүргін.
Басы жасыл болғанда , төсі күлгін.
Көрдім деп айта көрме, жалған, жалған.
Алдамшы ғұмырыңның несін сүрдім.
Сүйген жоқпын, өтірік күлтеленем.
Сүйейді, көзім жасын сүртеді емен.
Үнсіз бағып отырам жүрісіңді.
Үндесем ұшып кетеді үркек өлең.
Керегі не дедің бе гүлге тілдің?
Күлтілдеп несіне тіл күрметілдің?
Қайдан келдім, білместен қайда барам,
Сол сүргіннің ішінде сүйретілдім...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өзегін өрт алып кеткен

  • 0
  • 0

Өзі аз сәуле.
Несі қалды бітпеген?
Қуыршақтай қоя алмадым түкке ден.
Өзегін өрт алып кеткен.Енді оны

Толық

Дала сәні

  • 0
  • 0

Бір тал қамыс
жол үсті, мұңаяды.
Азар беріп
жел өті - қыл аяғы.

Толық

Іздемеймін шындықты

  • 0
  • 0

Іздемеймін шындықты
Ол бар ма еді, кім көрген?
Жапырақта тұнған шық,
Күн көзінен ол да өлген.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар