Өлең, жыр, ақындар

Көгінен құс кете алмай еру қонған

  • 13.09.2021
  • 0
  • 0
  • 434
Көгінен құс кете алмай еру қонған,
Түбіне ай жете алмай зәру болған.
Арна ғып таудың төсін жатқан көлдің,
Реңі тотияиын, дәмі зәмзәм.

Таңы қызыл шымылдық,кеші балдай,
Бұлт шөккен нар түйелі көші бардай.
Жүзіңді шарлып өткен салқын лептің,
Асырар әсемдігін сесі бардай.

Өзінде бар тірлігі бір ғаламдай,
Толқынды толқын қуған құр қалардай.
Бір көл бар өр алтайда қанас дейтін,
Тым терең, әрі бійік тұлғалардай!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Толқын

  • 0
  • 0

Өзге түгіл өз өзімнен қашам деп,
Ұйқылы-ояу жүргенімде масаң боп,
Мұң тозаңын айнасындағы көңілдің,
Кірпігіңмен сүртіп кеттің қашан кеп?

Толық

Сол күні

  • 0
  • 0

Туу, өлу десек дағы заңдылық,
Тағы да бір кілт үзіліп қалды үміт.
Аямайтын болып алды сұм ажал,
Қара өлеңді қариясыз қалдырып.

Толық

Ерке өлең

  • 0
  • 0

Несіне жанбас кезде өртенемін?
Бейнетпен ақ қағазға тер төгемін?
Сен үшін ғұмыр кештім қақ бөлініп,
Басыма шығып кеткен ерке өлеңім!

Толық

Қарап көріңіз