Кеш сілтедім... қолымды

Қайыр қылдым өктемге,
Сый боп маған кешіру.
...Бәсіре боп кеткен бе,
Осы маған... кешігу?..
Асыққанда өзіңе,
Қинап сезім шөлі мың.
Күн ұялап көзіме,
Кеш келгені... көлігім.
Бақыт!
Маған келдің бе,
Мұңнан ғана жаралып?
Көп көрешек көрдім де,
Кеш келеді жаңалық.
Сан сызылып санамнан,
Өтіп жатыр апталар.
Ауылдағы анамнан,
Кеш келеді хат-хабар.
Жанды тербеп жақұт-үн,
Арайлай ма бақ-күнім?
Кеш келе ме, бақытым,
Кеш келе ме... шаттығым?
Терлегенмен тұла-бой,
Қай ісім бар орынды?
... Сенен кейін, ҰЛЫ АБАЙ,
Кеш сілтедім... қолымды!..

---